1 Jardín Etnobiológico de Oaxaca | 2*nizagt@gmail.com Secihti/JebOax
Ndot aleambaats tiül mi kaw mayo andüy tiül mi kaw noviembre, ileam tiül noik nine mi kambaj México ningiün tixiül, ndi mi teots wüx ndot mingiay mi nüt nej nanche ngüa nance; ndot miyak ilaag, alndom mijaw teandearak andüy palwüx aong wean, ajküw nine wiling aong piüts ombas ayaj Byrsonima crassifolia Kunth, ngwa ajküw nakants ombas, nemeaats, ayaj Malpighia mexicana A. Juss. Mijpüw nandiüeram atmiün mipich tiül México kwane arang nganüy, ap mandeakaats andüy wüx nakants wean, M. mexicana, ajüik niüng ap matang ajiür mi nüt nej ngineay asoik: nakants wean, naw ti xiül wean, acerola mexicana, cereza colorada, guajocote ngwa guachocote, atkiay ajlüy altegüy minüteran. (Tena et al., 2020). Aag aong a xiül küy nüteran tiül ajküw nine mi kambajaats miün tanom ajküw nüt prehispánicos; les tapederan miün wüx xiül ngwa ajiür ngineay najneaj arangüch nangan.
Si durante los meses de mayo a noviembre, te encuentras en alguna comunidad en las selvas secas de México, no será raro que llegues a escuchar el nombre de nanche o nance; y si pones un poco de atención, te darás cuenta de que pueden estar hablando de distintos frutos, los amarillos redonditos de Byrsonima crassifolia, o bien los rojizos y carnosos de Malpighia mexicana A. Juss.. Ambos, son ampliamente apreciados y degustados en México, pero en esta ocasión, hablaremos del nanche rojo, M. mexicana, que dependiendo el lugar donde crezca se conoce como: nanche rojo, nanche de monte, acerola mexicana, cereza colorada, guajocote o guachocote, entre muchos otros nombres (Tena et al., 2020). Estos frutos son consumidos por las comunidades de nuestro país desde tiempos prehispánicos; ya sea como fruta fresca o en otras preparaciones deliciosas.
Malpighia mexicana noik nine xiül laliük matüch ojpeküw metro ajal oleaj, najpex owil xiül xeyay mipüüig nej, ngiaj miün teleaj nej ajiür tsatsaw atankiay nerich atne ran tsopon miün teleaj. Aop a xiül ngome netüch tüchay atang, ajiür aküateyej tsatsaw aop, ajiür ombas neje op najal piwiliow atüch apikiw pinowan andüy tiül gajpokoik cm ajal, nganüy tsapajaw ajiür miün tiül ijkiaw andüy tiül ojpeaküw cm. Mi mbaj nej kanchiüw noik noik chengel (corimbos) ajiür miün tiül apikiw ngwa gajponüy nine mi mbaj nej niüng atüch gajpokoik mm atang, akokiaw aop nesap teleajnej (sépalos) nganüye corolas akokiaw aop ajpot nesiürr olüik ajiür am wüx mbeay op, wüx latang ajün angowüüch ombas andüy tiül iüep ajpot. Ajküw keik asajriich aong nej, aaga nine wean windiün, nemeaats, ajiür ijkiaw ngwa arej cm adam, nechipip ombas, iyaag tarrang kiripite opang, wüx lajüne akants ombas; am tiül omeaats nej ajiür arej tirip osaab napak opang (testa) niüng ajiür nesapüy wüx ombas neje xeyay fibra
Malpighia mexicana es un árbol pequeño de casi 8 metros de altura, tronco grisáceo ramificado, en ocasiones desde la base y con manchas blanquecinas. Sus hojas son regularmente espaciadas y separadas por entrenudos, de forma ovalada a elíptica, de entre 4.5 - 15 cm de largo y de 2 - 8 cm de ancho. Las flores van acomodadas en racimos irregulares (corimbos) de entre 4-16 flores, de hasta 15mm, con cinco sépalos y corolas compuestas por cinco pétalos dentados, que al madurar se tornan de color rosa. Sus frutos, dispersados por aves, son globosos, carnosos, de 2–3 cm de ancho, lisos, de cáscara relativamente gruesa que, cuando madura, se torna rojiza; en su interior, se encuentran tres semillas planas con capa exterior dura (testa), mismas que están unidas por abundante fibra.
Atkeay ajlüy xeyay ombas aaga xiül kiaj naw tiül nawaag mi peat México kos nengüy kajnchiüw xeyay mi najneaj ombas a Malpighia; nganüye Anderson (2013) andeak aaga ombas a xiül küy tapeay oleaj nayaküch Centroamarica makiiüb Venezuela. Aaga ombas M. mexicana ajlüy asaap xeyay iüt tiül nawaag peat, miün Michoacan, mi cuenca Balsas, Pacifico mexicano, atkiay matüch Chiapas; andüy palwüx kambaj atmiün ajlüy tiül El Salvador, kwane arang kiaj atangüw pal palwüx mi iütüw, neküateyej ndoj menkiaj ajlüy mi iüt mexicano. Alndom mapiürüch tegüy ngome xeyay majlüy majnap aong, agüy marrey niüng ngome xeyay arraar, wüx majwan tiül mi iüt nej; Kwane aranga xeyay aaga xiül küy ajaraw atang tixiül ngwa asilvestrado, ayaj apiüng ajaraw al tiül korrül, pech mi kot nden teatang nejinkiaj ngome xeyay tea jiürüch (Tena et al,.2020).
Larangüch ngineay mekiacheyej wüx ngineay majlüy naag estaca ngwa esqueje, me kwal a xiül, lajaraw napateay apaküw, napateay awün oxiich, atkiay apiüngaran alndom mexeyay mapiürüch naag osaab (Maldonado et al., 2017).
Como muchos otros géneros de plantas de las selvas secas, México es centro de riqueza y diversificación del género Malpighia; Anderson (2013) afirma que este género llega de manera secundaria a Centro América y Venezuela. En M. mexicana se encuentra cubriendo amplias zonas de las selvas secas, en poblaciones desde Michoacán, la cuenca del Balsas, el Pacifico mexicano, hasta llegar a Chiapas; fuera de nuestro país también hay, en El Salvador, pero ahí sus poblaciones son restringidas y se encuentran completamente aisladas de la parte mexicana. Pueden llegar a ser cultivada a baja escala para producir y comercializar sus frutos, especialmente en climas templados y fuera de su área natural; sin embargo, la gran mayoría de su producción se asocia a poblaciones silvestres o asilvestradas, es decir que se encuentran dentro de huertos y traspatios con limitado manejo (Tena et al., 2020). Se han realizado estudios de establecimiento mediante estacas, modo de reproducción vegetativa, registrando que tienen una baja tasa de establecimiento y enrizamiento, por ello se recomienda su propagación por medio de semillas (Maldonado et al., 2017).
Atkiay ajlüy tiül México xeyay xiül nejiür aong, nandiüram marang nateaik otüeñ korrül; nangan aong, ajiür xeyay tiül omeaats nej vitamina C, Agüy arang atnej noik oniiüg yow kos a nipilan nawüw tiül nine kambaj axomüw ütiw wüx (Maldonado et al., 2017); atmiün lajaraw ayarich netagmajneaj nekoy temeaatsaran, newün temeaats, newin temeaats la mawün kiej (Morelos), ngwa najneaj nejants nekoy ndot nepar wüx imbas, tiül Tipajteam (Tena et al., 2020).
Como ocurre con muchas otras especies de frutales en México, sus árboles son especialmente valorados como elementos de cercas vivas; su deliciosos frutos, que resaltan por su elevado contenido de vitamina C, son fuente de alimentación para pobladores de diversas comunidades (Maldonado et al., 2017); además, se tiene registro de su uso para tratar malestares estomacales, diarrea, disentería (Morelos), o bien como como agente desinfectante para heridas superficiales en Oaxaca (Tena et al., 2020).
Si no has consumido sus deliciosos frutos, te invitamos a probarlos; y si ya los probaste, sigue consumiéndolos. Puedes encontrarlos en los mercados, justo en los puestos donde venden productos locales cargados de saberes ancestrales.
Maldonado M, Garcia J, Santos G, Rojas A, Cuevas J, Torres N. 2017. Reguladores del crecimiento y sustratos en la propagacion vegetativa de nanche (Malpighia mexicana A. Juss. y Byrsonima crassifolia (L) HBK). Revista Brasileira de Fruticultura,39 (3), 1-6. https://doi.org/10.1590/0100-29452017700
Anderson WR. 2013. Origins of Mexican Malpighiaceae. Acta Botanica Mexicana, (104), 107-156.
Tena Meza M, Navarro-Cerrillo RM, Brizuela Torres D (2021). Distribution of Malpighia mexicana in Mexico and its implications for Barranca del Río Santiago. Journal of Forestry Research, 32, 1095-1103.
Maldonado M, Garcia J, Santos G, Rojas A, Cuevas J, Torres N. 2017. Reguladores del crecimiento y sustratos en la propagacion vegetativa de nanche (Malpighia mexicana A. Juss. y Byrsonima crassifolia (L) HBK). Revista Brasileira de Fruticultura,39 (3), 1-6.
Traducción y voz en lengua Ombeayiüts (Huave, San Mateo del Mar):
Reproducción del dibujo del nanche, tomado del libro "Dendrología natural y botaneología americana, o Tractado de los árboles y hiebas [sic] de la América" escrito por Fray Juan Caballero, antiguo fraile dominico, que vivió en la ciudad de Antequera, hoy Oaxaca, alrededor de 1785.
Contreras-Ramírez M. y Gámez-Tamariz N. 2026. Nakants wean: Najneaj angan, nakants ombas, nachich kiripite, ¿jan xik?
(Huave, San Mateo del Mar; Pinzón-Palafox N.).
v.1.10
Cédulas del Jardín en lenguas originarias.
https://www.cedulasdeljardin.mxcedula/IxMxJebOax/malpighiamexicana_huv
accesado el 19 de junio de 2026
Contreras-Ramírez M. y Gámez-Tamariz N. 2026 Nakants wean: Najneaj angan, nakants ombas, nachich kiripite, ¿jan xik? (Huave, San Mateo del Mar; Pinzón-Palafox N.). v.1.1 Cédulas del Jardín en lenguas originarias. https://cedulasdeljardin.mx/IxMxJebOax/malpighiamexicana_huv accesado el 19 de junio de 2026
Licencia. Se concede permiso para copiar, distribuir y/o modificar este documento
bajo los términos de la Licencia de Documentación Libre de GNU, Versión 1.3
o cualquier versión posterior publicada por la Free Software Foundation;
sin Secciones Invariantes, Textos de Portada y Textos de Contraportada.
Visitas: 5
Fuente externa
para de
Texto que se mostrará como título
Nombre de usuario en la red social
Dirección del canal del autor
Breve razón por la que su muestra el recurso en la cédula
Dirección a la que será redirigido el usuario al picar
Fecha en la que se realizó
Imágen de 200px de ancho por 100px de alto
cargando...
YoTengoQueAportar
Este dato no será público
Nombre que aparecerá en la página
Estado en el que vives
Municipio en el que vives
Comunidad, colonia o pueblo en el que vives
Lengua(s) que se hablan en tu comunidad
Este dato no será público
Este dato no será público
Este dato no será público
Tu aporte debe ser revisado por los editores antes de ser publicado.